RDW
Suštinski potpuno nebitno utvrđivanje redoslijeda političkih stranaka na glasačkim listama za prvooktobarske opšte izbore u Bosni i Hercegovini privuklo je koncem ove sedmice neuporedivo veću pozornost medija i politike od dugo priželjkivane preporuke Evropske komisije o početku pregovora za postepenu liberalizaciju postojećeg diskriminatorskog viznog režima.
Zbog hroničnog debalansa između važnog i nevažnog, odnosno lokalnih tema i dešavanja koja nemaju nikakvog suštinskog značaja za većinu građana u odnosu na pitanja od kojih dugoročno zavisi društveno-ekonomski status svakog pojedinca, prosječnom građaninu u BiH se već godinama i pričinjava da je poredak političkih parija na izbornim listama bitniji od reforme policije, odnosno da su međustranačka nadmetanja važnija od procesa evropeizacije.
Provincijalizacijom takozvanih javnih glasila ne otkrivaju se samo strukturno-kadrovske slabosti u medijima već sama suština upravljačke piramide u zemlji, kojoj u prvom redu, hronično nedostaju vizionari.
Posljedice lokalističkog kreiranja budućnosti su pogubne. Pored ostalog i zato što se najčešće polovični uspjesi na globalnom planu nekritički preuveličavaju, a lokalni neuspjesi, kada su i kardinalni, minimiziraju. Ovakvo iskrivljivanje stvarnosti od koristi je samo kratkoročnim političkim profiterima koji se metodom kolektivne anestezije vrlo uspješno štite od masovnijeg narodnog nezadovoljstva.
Mjereno brojem usvojenih zakona i novoosnovanih državnih institucija, na primjer, Bosna i Hercegovina se u posljednje dvije godine realno približila Evropskoj uniji više nego svih prethodnih godina nakon Dejtona. Ali, ako se pogleda u realnost kakva je, recimo, potrošačka korpa prosječne četvoročlane porodice, ili kao što je stalno rastući broj nezaposlenih, onda i slabo upućenima i ekspertima za evropska pitanja je jasno da je suštinska evropeizacija još uvijek samo hipotetičko pitanje. Jer približavanje Evropskoj uniji se ne mjeri brojem usvojenih zakona već njihovim efektima, niti se može mjeriti brojem institucija već njihovim postupcima.
Također, mjereno pojedinačnim detaljima, kao što je i najnovija inicijativa Evropske komisije o postepenoj liberalizaciji viznog režima, Bosni i Hercegovini se doista priznaje da jeste na pravoj ruti ka Briselu. Ali mjereno preostalim poslovima i nejedinstvom među političarima, konačni cilj bi mogao ostati nedosanjani san za nekoliko narednih generacija. Pogotovo ako politici i medijima i nakon predstojećih izbora, provincijska dešavanja ostanu važnija od globalnih.
Zekerijah Smajić