OHIM
OHIM - Evropski ured za usklađivanje zajedničkog tržišta (Office for Harmonisation in the Internal Market-Trade Marks and Designes)
Osnovana je 1994. godine u Alicanteu radi doprinosa usklađivanju propisa o zajedničkom tržištu u oblasti intelektualnog vlasništva, posebno u oblasti tržišne marke i zaštitnog znaka, kao i u industrijskom dizajnu. Ovaj ured je zadužen i za registraciju i dodjelu tržnih marki Evropske zajednice drugim korisnicima, te za traženje načina da se proizvodi i usluge Unije zaštite i na taj način poveća njihova međunarodna konkurentnost.
Organi Evropske unije
Zajednički naziv za institucije EU putem kojih se stvara i provodi politika ove ekonomsko-političke integracione cjeline. U najužem smislu, pod ovim se pojmom podrazumijevaju Evropski parlament, Vijeće ministara, Komisija i Evropski sud pravde - četiri ključne institucije (ili organa) EU čije su nadležnosti definisane osnivačkim Rimskim ugovorom i svim kasnijim dopunama ovog ugovora.
Osim ovih, danas EU ima niz drugih institucija, izvršnih i konsultativnih tijela među kojima posebno važnu ulogu imaju Evropsko vijeće, Ekonomski i socijalni komitet, Komitet regija, Sud finansijske (ili računovodstvene kontrole), Evropska centralna banka i Evropska investiciona banka.
Različiti analitičari Evropske unije imaju različite kriterije za razvrstavanje evropskih institucija ili organa po značaju. Po nekima je na prvom mjestu Vijeće ministara, po drugima Parlament, po trećima Evropsko vijeće, a po nekima Evropska komisija.
Osjetljivi proizvodi (Sensitive products)
Naziv za industrijske proizvode čije su transakcije na jedinstvenom evropskom tržištu (ili međunarodnom prostoru) pod posebnim režimom. Razlozi posebnog tretmana su različiti. U vrijeme hladnog rata, na primjer, osjetljivim proizvodima su se smatrali svi oni proizvodi s kojima se mogla ojačati suprotna strana.
Za jedinstveno evropsko tržište, osjetljim proizvodima se najčešće označavaju robe agrarne proizvodnje, neke vrste mesa, ribe, vino i tekstil. To su proizvodnje koje imaju zaštićeni tretman na jedinstvenom ekonomskom prostoru, te se njihov uvoz kontroliše godišnjim kvotama ili drugim vrstama ograničenja.
Slične sisteme kontrole sadrži i američki Trgovinski zakon iz 1974., čije se odredbe primjenjuju i za proizvode neameričkog porijekla ako su izrađeni po američkim licencama.